|| Kopuk GençLik || Zamane GençLerin SanaL Mekanı ||

OOOPS Bİ DAKKA KARDEŞ !


Şimdi Hacı Sen Bu Foruma Zati Üyeysen Sorun Yok,Giriş Yap.

Haa Yok Üye FeLan DeğiLim Üye oLupta Ne İşime Yarıyacak Diyorsan Oku;
Komedi,Arkadaşlık,İyi Vakit,Sanal Bi Aile Hatta Yetim ve Öksüz KardeşLerimize Sanal Ana ve Babada Oluruz Üye oL Yeter...

Sayfayı FaceBook'ta Paylaş
Design By Sahirâne Design ©️
Tıkla Beğen
Erzurum

    Hayvanları koruma kanunu

    Paylaş
    avatar
    (fog)'(x)
    PatRoN
    PatRoN

    Uyarı Seviyesi Uyarı Seviyesi : Uyarı Yok !
    Cinsiyetim Cinsiyetim : Erkek
    Kayıt Tarihim Kayıt Tarihim : 14/01/10
    Yaşım Yaşım : 28
    MemLeketim MemLeketim : Yarimin Yanı
    Mesaj Sayım Mesaj Sayım : 2732

    default Hayvanları koruma kanunu

    Mesaj tarafından (fog)'(x) Bir C.tesi Ocak 23, 2010 1:25 am

    BİRİNCİ KISIM

    Genel Hükümler

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Amaç, Kapsam, Tanımlar ve İlkeler

    Amaç

    MADDE 1.- Bu Kanunun amacı; hayvanların rahat yaşamlarını ve hayvanlara
    iyi ve uygun muamele edilmesini temin etmek, hayvanların acı, ıstırap
    ve eziyet çekmelerine karşı en iyi şekilde korunmalarını, her türlü
    mağduriyetlerinin önlenmesini sağlamaktır.

    Kapsam

    MADDE 2.- Bu Kanun, amaç maddesi doğrultusunda yapılacak düzenlemeleri,
    alınacak önlemleri, sağlanacak eşgüdümü, denetim, sınırlama ve
    yükümlülükler ile tabi olunacak cezai hükümleri kapsar.

    Tanımlar

    MADDE 3.- Bu Kanunda geçen terimlerden;

    a) Yaşama ortamı: Bir hayvanın veya hayvan topluluğunun doğal olarak
    yaşadığı yeri, b) Etoloji: Bir hayvan türünün doğuştan gelen, kendine
    özgü davranışlarını inceleyen bilim dalını, c) Ekosistem: Canlıların
    kendi aralarında ve cansız çevreleriyle ilişkilerini bir düzen içinde
    yürüttükleri biyolojik, fiziksel ve kimyasal sistemi, d) Tür:
    Birbirleriyle çiftleşebilen ve üreme yeteneğine sahip verimli döller
    verebilen populasyonları, e) Evcil hayvan: İnsan tarafından kültüre
    alınmış ve eğitilmiş hayvanları, f) Sahipsiz hayvan: Barınacak yeri
    olmayan veya sahibinin ya da koruyucusunun ev ve arazisinin sınırları
    dışında bulunan ve herhangi bir sahip veya koruyucunun kontrolü ya da
    doğrudan denetimi altında bulunmayan evcil hayvanları, g) Güçten düşmüş
    hayvan: Bulaşıcı ve salgın hayvan hastalıkları haricinde yaşlanma,
    sakatlanma, yaralanma ve hastalanma gibi çeşitli nedenlerle fiziki
    olarak iş yapabilme yeteneğini kaybetmiş binek ve yük hayvanlarını, h)
    Yabani hayvan: Doğada serbest yaşayan evcilleştirilmemiş ve kültüre
    alınmamış omurgalı ve omurgasız hayvanları, ı) Ev ve süs hayvanı: İnsan
    tarafından özellikle evde, işyerlerinde ya da arazisinde özel zevk ve
    refakat amacıyla muhafaza edilen veya edilmesi tasarlanan bakımı ve
    sorumluluğu sahiplerince üstlenilen her türlü hayvanı, j) Kontrollü
    hayvan: Bir kişi, kuruluş, kurum ya da tüzel kişilik tarafından
    sahiplenilen, bakımı, aşıları, periyodik sağlık kontrolleri yapılan
    işaretlenmiş kayıt altındaki ev ve süs hayvanlarını, k) Hayvan
    bakımevi: Hayvanların rehabilite edileceği bir tesisi, l) Deney:
    Herhangi bir hayvanın acı, eziyet, üzüntü veya uzun süreli hasara neden
    olacak deneysel ya da diğer bilimsel amaçlarla kullanılmasını, m) Deney
    hayvanı: Deneyde kullanılan ya da kullanılacak olan hayvanı, n) Kesim
    hayvanı: Gıda amaçlı kesimi yapılan hayvanları, o) Bakanlık: Çevre ve
    Orman Bakanlığını,İfade eder.

    İlkeler

    MADDE 4.- Hayvanların korunmasına ve rahat yaşamalarına ilişkin temel ilkeler şunlardır:

    a) Bütün hayvanlar eşit doğar ve bu Kanun hükümleri çerçevesinde yaşama
    hakkına sahiptir. b) Evcil hayvanlar, türüne özgü hayat şartları içinde
    yaşama özgürlüğüne sahiptir. Sahipsiz hayvanların da, sahipli hayvanlar
    gibi yaşamları desteklenmelidir. c) Hayvanların korunması, gözetilmesi,
    bakımı ve kötü muamelelerden uzak tutulması için gerekli önlemler
    alınmalıdır. d) Hiçbir maddi kazanç ve menfaat amacı gütmeksizin,
    sadece insani ve vicdani sorumluluklarla, sahipsiz ve güçten düşmüş
    hayvanlara bakan veya bakmak isteyen ve bu Kanunda öngörülen koşulları
    taşıyan gerçek ve tüzel kişilerin teşviki ve bu kapsamda eşgüdüm
    sağlanması esastır. e) Nesli yok olma tehlikesi altında bulunan tür ve
    bunların yaşama ortamlarının korunması esastır. f) Yabani hayvanların
    yaşama ortamlarından koparılmaması, doğada serbestçe yaşayan bir
    hayvanın yakalanıp özgürlükten yoksun bırakılmaması esastır. g)
    Hayvanların korunması ve rahat yaşamalarının sağlanmasında; insanlarla
    diğer hayvanların hijyen, sağlık ve güvenlikleri de dikkate
    alınmalıdır. h) Hayvanların türüne özgü şartlarda bakılması,
    beslenmesi, barındırılma ve taşınması esastır. ı) Hayvanları taşıyan ve
    taşıtanlar onları türüne ve özelliğine uygun ortam ve şartlarda
    taşımalı, taşıma sırasında beslemeli ve bakımını yapmalıdırlar. j)
    Yerel yönetimlerin, gönüllü kuruluşlarla işbirliği içerisinde, sahipsiz
    ve güçten düşmüş hayvanların korunması için hayvan bakımevleri ve
    hastaneler kurarak onların bakımlarını ve tedavilerini sağlamaları ve
    eğitim çalışmaları yapmaları esastır. k) Kontrolsüz üremeyi önlemek
    amacıyla, toplu yaşanan yerlerde beslenen ve barındırılan kedi ve
    köpeklerin sahiplerince kısırlaştırılması esastır. Bununla birlikte,
    söz konusu hayvanlarını yavrulatmak isteyenler, doğacak yavruları
    belediyece kayıt altına aldırarak bakmakla ve/veya dağıtımını yapmakla
    yükümlüdür.

    İKİNCİ KISIM

    Koruma Tedbirleri

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Hayvanların Sahiplenilmesi, Bakımı ve Korunması

    Hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı

    MADDE 5.- Bir hayvanı, bakımının gerektirdiği yaygın eğitim programına
    katılarak sahiplenen veya ona bakan kişi, hayvanı barındırmak, hayvanın
    türüne ve üreme yöntemine uygun olan etolojik ihtiyaçlarını temin
    etmek, sağlığına dikkat etmek, insan, hayvan ve çevre sağlığı açısından
    gerekli tüm önlemleri almakla yükümlüdür. Hayvan sahipleri, sahip
    oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara
    verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla
    yükümlü olup; zamanında ve yeterli seviyede tedbir alınmamasından
    kaynaklanan zararları tazmin etmek zorundadırlar. Ev ve süs hayvanı
    satan kişiler, bu hayvanların bakımı ve korunması ile ilgili olarak
    yerel yönetimler tarafından düzenlenen eğitim programlarına katılarak
    sertifika almakla yükümlüdürler. Ev ve süs hayvanı ve kontrollü
    hayvanları bulundurma ve sahiplenme şartları, hayvan bakımı konularında
    verilecek eğitim ile ilgili usul ve esaslar ile sahiplenilerek bakılan
    hayvanların çevreye verecekleri zarar ve rahatsızlıkları önleyici
    tedbirler, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile eşgüdüm sağlanmak
    suretiyle, İçişleri Bakanlığı ve ilgili kuruluşların görüşü alınarak
    Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Ticari amaç güdülmeden
    bilhassa ev ve bahçesi içerisinde bakılan ev ve süs hayvanları
    sahiplerinin borcundan dolayı haczedilemezler. Ev ve süs hayvanlarının
    üretimini ve ticaretini yapanlar, hayvanları sahiplenen ve onu üretmek
    için seçenler annenin ve yavrularının sağlığını tehlikeye atmamak için
    gerekli anatomik, fizyolojik ve davranış karakteristikleri ile ilgili
    önlemleri almakla yükümlüdür. Ev ve süs hayvanları ile kontrollü
    hayvanlardan, doğal yaşama ortamlarına tekrar uyum sağlayamayacak
    durumda olanlar terk edilemez; beslenemeyeceği ve iklimine uyum
    sağlayamayacağı ortama bırakılamaz. Ancak, yeniden sahiplendirme
    yapılabilir ya da hayvan bakımevlerine teslim edilebilir. Sahipsiz ve
    güçten düşmüş hayvanların korunması

    MADDE 6. - Sahipsiz ya da güçten düşmüş hayvanların, 3285 sayılı Hayvan
    Sağlığı Zabıtası Kanununda öngörülen durumlar dışında öldürülmeleri
    yasaktır. Güçten düşmüş hayvanlar ticari ve gösteri amaçlı veya
    herhangi bir şekilde binicilik ve taşımacılık amacıyla çalıştırılamaz.
    Sahipsiz hayvanların korunması, bakılması ve gözetimi için yürürlükteki
    mevzuat hükümleri çerçevesinde, yerel yönetimler yetki ve
    sorumluluklarına ilişkin düzenlemeler ile çevreye olabilecek olumsuz
    etkilerini gidermeye yönelik tedbirler, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ve
    İçişleri Bakanlığı ile eşgüdüm sağlanarak, diğer ilgili kuruluşların da
    görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle
    belirlenir. Sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanların en hızlı şekilde
    yerel yönetimlerce kurulan veya izin verilen hayvan bakımevlerine
    götürülmesi zorunludur. Bu hayvanların öncelikle söz konusu merkezlerde
    oluşturulacak müşahede yerlerinde tutulması sağlanır. Müşahede
    yerlerinde kısırlaştırılan, aşılanan ve rehabilite edilen hayvanların
    kaydedildikten sonra öncelikle alındıkları ortama bırakılmaları
    esastır. Sahipsiz veya güçten düşmüş hayvanların toplatılması ve hayvan
    bakımevlerinin çalışma usul ve esasları, ilgili kurum ve kuruluşların
    görüşleri alınarak Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
    Hayvan bakımevleri ve hastanelerin kurulması amacıyla Hazineye ait
    araziler öncelikle tahsis edilir. Amacı dışında kullanıldığı tespit
    edilen arazilerin tahsisi iptal edilir.

    Hiçbir kazanç ve menfaat sağlamamak kaydıyla sadece insani ve vicdani
    amaçlarla sahipsiz ve güçten düşmüş hayvanlara bakan veya bakmak
    isteyen ve bu Kanunda öngörülen şartları taşıyan gerçek ve tüzel
    kişilere; belediyeler, orman idareleri, Maliye Bakanlığı, Özelleştirme
    İdaresi Başkanlığı tarafından, mülkiyeti idarelerde kalmak koşuluyla
    arazi ve buna ait binalar ve demirbaşlar tahsis edilebilir. Tahsis
    edilen arazilerin üzerinde amaca uygun tesisler ilgili
    Bakanlığın/İdarenin izni ile yapılır.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Hayvanlara Müdahaleler

    Cerrahi müdahaleler

    MADDE 7. - Hayvanlara tıbbi ve cerrahi müdahaleler sadece veteriner
    hekimler tarafından yapılır. Kontrolsüz üremenin önlenmesi için,
    hayvanlara acı vermeden kısırlaştırma müdahaleleri yapılır. Yasak
    müdahaleler

    MADDE 8. - Bir hayvan neslini yok edecek her türlü müdahale yasaktır.
    Hayvanların, yaşadıkları sürece, tıbbi amaçlar dışında organ veya
    dokularının tümü ya da bir bölümü çıkarılıp alınamaz veya tahrip
    edilemez. Ev ve süs hayvanının dış görünüşünü değiştirmeye yönelik veya
    diğer tedavi edici olmayan kuyruk ve kulak kesilmesi, ses tellerinin
    alınması ve tırnak ve dişlerinin sökülmesine yönelik cerrahi müdahale
    yapılması yasaktır. Ancak bu yasaklamalara; bir veteriner hekimin,
    veteriner hekimliği uygulamaları ile ilgili tıbbi sebepler veya özel
    bir hayvanın yararı için gerektiğinde tedavi edici olmayan müdahaleyi
    gerekli görmesi veya üremenin önlenmesi durumlarında izin verilebilir.
    Bir hayvana tıbbi amaçlar dışında, onun türüne ve etolojik
    özelliklerine aykırı hale getirecek şekilde ve dozda hormon ve ilaç
    vermek, çeşitli maddelerle doping yapmak, hayvanların türlerine has
    davranış ve fiziki özelliklerini yapay yöntemlerle değiştirmek
    yasaktır. Hayvan deneyleri

    MADDE 9. - Hayvanlar, bilimsel olmayan teşhis, tedavi ve deneylerde
    kullanılamazlar. Tıbbi ve bilimsel deneylerin uygulanması ve deneylerin
    hayvanları koruyacak şekilde yapılması ve deneylerde kullanılacak
    hayvanların uygun biçimde bakılması ve barındırılması esastır. Başkaca
    bir seçenek olmaması halinde, hayvanlar bilimsel çalışmalarda deney
    hayvanı olarak kullanılabilir. Hayvan deneyi yapan kurum ve
    kuruluşlarda bu deneylerin yapılmasına kendi bünyelerinde kurulmuş ve
    kurulacak etik kurullar yoluyla izin verilir. Etik kurulların kuruluşu,
    çalışma usul ve esasları, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı ile Sağlık
    Bakanlığının ve ilgili kuruluşların görüşleri alınarak Bakanlıkça
    çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Deney hayvanlarının
    yetiştirilmesi, beslenmesi, barındırılması, bakılması, deney hayvanı
    besleyen, tedarik eden ve kullanıcı işletmelerin tescil edilmesi,
    çalışan personelin nitelikleri, tutulacak kayıtlar, ne tür hayvanların
    yetiştirileceği ve deney hayvanı besleyen, tedarik eden ve kullanıcı
    işletmelerin uyacağı esaslar Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca
    çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Hayvanların Ticareti ve Eğitilmesi

    Hayvanların ticareti

    MADDE 10. - Satılırken; hayvanların sağlıklarının iyi,
    barındırıldıkları yerin temiz ve sağlık şartlarına uygun olması
    zorunludur.

    Çiftlik hayvanlarının bakımı, beslenmesi, nakliyesi ve kesimi esnasında
    hayvanların refahı ve güvenliğinin sağlanması hususundaki düzenlemeler
    Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
    Yabani hayvanların ticaretine ilişkin düzenlemeler Bakanlıkça
    çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Ev ve süs hayvanlarının üretimini
    ve ticaretini yapanlar, annenin ve yavrularının sağlığını tehlikeye
    atmamak için gerekli anatomik, fizyolojik ve davranış karakteristikleri
    ile ilgili önlemleri almakla yükümlüdür. Hayvanların ticari amaçla film
    çekimi ve reklam için kullanılması ile ilgili hususlar izne tabidir. Bu
    izne ait usul ve esaslar ilgili kuruluşların görüşü alınarak Bakanlıkça
    çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Bir hayvan; acı, ıstırap ya da
    zarar görecek şekilde, film çekimi, gösteri, reklam ve benzeri işler
    için kullanılamaz. Deney hayvanlarının ithalat ve ihracatı izne
    tabidir. Bu izin, Bakanlığın görüşü alınarak Tarım ve Köyişleri
    Bakanlığınca verilir. Hasta, sakat ve yaşlı durumda bulunan veya
    iyileşemeyecek derecede ağrısı veya acısı olan bir hayvanı usulüne
    uygun kesmek ya da ağrısız öldürme amacından başka bir amaçla birine
    devretmek, satmak veya almak yasaktır.

    Eğitim

    MADDE 11. - Hayvanlar, doğal kapasitesini veya gücünü aşacak şekilde
    veya yaralanmasına, gereksiz acı çekmesine, kötü alışkanlıklara
    özendirilmesine neden olacak yöntemlerle eğitilemez. Hayvanları başka
    bir canlı hayvanla dövüştürmek yasaktır. Folklorik amaca yönelik,
    şiddet içermeyen geleneksel gösteriler, Bakanlığın uygun görüşü
    alınarak il hayvanları koruma kurullarından izin alınmak suretiyle
    düzenlenebilir.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    Hayvanların Kesimi, Öldürülmesi ve Yasaklar

    Hayvanların kesimi

    MADDE 12. - Hayvanların kesilmesi; dini kuralların gerektirdiği özel
    koşullar dikkate alınarak hayvanı korkutmadan, ürkütmeden, en az acı
    verecek şekilde, hijyenik kurallara uyularak ve usulüne uygun olarak
    bir anda yapılır. Hayvanların kesiminin ehliyetli kişilerce yapılması
    sağlanır. Dini amaçla kurban kesmek isteyenlerin kurbanlarını dini
    hükümlere, sağlık şartlarına, çevre temizliğine uygun olarak, hayvana
    en az acı verecek şekilde bir anda kesimi, kesim yerleri, ehliyetli
    kesim yapacak kişiler ve ilgili diğer hususlar Bakanlık, kurum ve
    kuruluşların görüşü alınarak, Diyanet İşleri Başkanlığının bağlı olduğu
    Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

    Hayvanların öldürülmesi

    MADDE 13. - Kanuni istisnalar ile tıbbi ve bilimsel gerekçeler ve gıda
    amaçlı olmayan, insan ve çevre sağlığına yönelen önlenemez tehditler
    bulunan acil durumlar dışında yavrulama, gebelik ve süt anneliği
    dönemlerinde hayvanlar öldürülemez. Öldürme işleminden sorumlu kişi ve
    kuruluşlar, hayvanın kesin olarak öldüğünden emin olunduktan sonra,
    hayvanın ölüsünü usulüne uygun olarak bertaraf etmek veya ettirmekle
    yükümlüdürler. Öldürme esas ve usulleri Bakanlıkça çıkarılacak
    yönetmelikle belirlenir.

    Yasaklar

    MADDE 14.- Hayvanlarla ilgili yasaklar şunlardır:

    a) Hayvanlara kasıtlı olarak kötü davranmak, acımasız ve zalimce işlem
    yapmak, dövmek, aç ve susuz bırakmak, aşırı soğuğa ve sıcağa maruz
    bırakmak, bakımlarını ihmal etmek, fiziksel ve psikolojik acı
    çektirmek. b) Hayvanları, gücünü aştığı açıkça görülen fiillere
    zorlamak. c) Hayvan bakımı eğitimi almamış kişilerce ev ve süs hayvanı
    satmak. d) Ev ve süs hayvanlarını onaltı yaşından küçüklere satmak. e)
    Hayvanların kesin olarak öldüğü anlaşılmadan, vücutlarına müdahalelerde
    bulunmak. f) Kesim hayvanları ve 4915 sayılı Kanun çerçevesinde
    avlanmasına ve özel üretim çiftliklerinde kesim hayvanı olarak
    üretimine izin verilen av hayvanları ile ticarete konu yabani hayvanlar
    dışındaki hayvanları, et ihtiyacı amacıyla kesip ya da öldürüp piyasaya
    sürmek. g) Kesim için yetiştirilmiş hayvanlar dışındaki hayvanları
    ödül, ikramiye ya da prim olarak dağıtmak. h) Tıbbi gerekçeler hariç
    hayvanlara ya da onların ana karnındaki yavrularına veya havyar üretimi
    hariç yumurtalarına zarar verebilecek suni müdahaleler yapmak, yabancı
    maddeler vermek. ı) Hayvanları hasta, gebelik süresinin 2/3ünü
    tamamlamış gebe ve yeni ana iken çalıştırmak, uygun olmayan koşullarda
    barındırmak. j) Hayvanlarla cinsel ilişkide bulunmak, işkence yapmak.
    k) Sağlık nedenleri ile gerekli olmadıkça bir hayvana zor kullanarak
    yem yedirmek, acı, ıstırap ya da zarar veren yiyecekler ile alkollü
    içki, sigara, uyuşturucu ve bunun gibi bağımlılık yapan yiyecek veya
    içecekler vermek. l) Pitbull Terrier, Japanese Tosa gibi tehlike arz
    eden hayvanları üretmek; sahiplendirilmesini, ülkemize girişini,
    satışını ve reklamını yapmak; takas etmek, sergilemek ve hediye etmek.

    ÜÇÜNCÜ KISIM

    Hayvan Koruma Yönetimi

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Mahalli Hayvan Koruma Kurulları Teşkilat, Görev ve Sorumluluklar

    İl hayvanları koruma kurulu

    MADDE 15.- Her ilde il hayvanları koruma kurulu, valinin başkanlığında,
    sadece hayvanların korunması ve mevcut sorunlar ile çözümlerine yönelik
    olmak üzere toplanır.

    Bu toplantılara; a) Büyükşehir belediyesi olan illerde büyükşehir
    belediye başkanları, büyükşehire bağlı ilçe belediye başkanları,
    büyükşehir olmayan illerde belediye başkanları, b) İl çevre ve orman
    müdürü, c) İl tarım müdürü, d) İl sağlık müdürü, e) İl milli eğitim
    müdürü, f) İl müftüsü, g) Belediyelerin veteriner işleri müdürü, h)
    Veteriner fakülteleri olan yerlerde fakülte temsilcisi, ı) Münhasıran
    hayvanları koruma ile ilgili faaliyet gösteren gönüllü kuruluşlardan
    valilik takdiri ile seçilecek en çok iki temsilci, j) İl veya bölge
    veteriner hekimler odasından bir temsilci Katılır. Kurul başkanı
    gerekli gördüğü durumlarda konuyla ilgili olarak diğer kurum ve
    kuruluşlardan yetkili isteyebilir. İl hayvan koruma kurulu
    sekretaryasını, il çevre ve orman müdürlüğü yürütür. Kurul,
    çalışmalarının sonucunu, önemli politika, strateji, uygulama, inceleme
    ve görüşleri Bakanlığa bildirir. İllerde temsilciliği bulunmayan
    kuruluş var ise il hayvan koruma kurulları diğer üyelerden oluşur.
    Kurul, kurul başkanı tarafından toplantıya çağrılır. İl hayvan koruma
    kurulunun çalışma esas ve usulleri Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle
    belirlenir. İl hayvanları koruma kurulunun görevleri

    MADDE 16.- Hayvanları korum kurulu münhasıran hayvanların korunması,
    sorunlara tespiti ve çözümlerini karara bağlamak üzere; av ve yaban
    hayvanlarının ve yaşama alanlarının korunması ve avcılığın düzenlenmesi
    hususlarında alınmış olan Merkez Av Komisyonu kararlarını göz önünde
    bulundurarak;

    a) Hayvanların korunması ve kullanılmasında onların yasal temsilciliği
    niteliği ile bu Kanunda belirtilen görevleri yerine getirmek, b) İl
    sınırları içinde hayvanların korunmasına ilişkin sorunları belirleyip,
    koruma sorunlarının çözüm tekliflerini içeren yıllık, beş yıllık ve on
    yıllık plan ve projeler yapmak, yıllık hedef raporları hazırlayıp
    Bakanlığın uygun görüşüne sunmak, Bakanlığın olumlu görüşünü alarak
    hayvanların korunması amacıyla her türlü önlemi almak, c) Hazırlanan
    uygulama programlarının uygulanmasını sağlamak ve sonuçtan Bakanlığa
    bilgi vermek, d) Hayvanların korunması ile ilgili olarak çeşitli kişi,
    kurum ve kuruluşların il düzeyindeki faaliyetlerini izlemek,
    yönlendirmek ve bu konuda gerekli eşgüdümü sağlamak, e) İlde kurulacak
    olan hayvan bakımevleri ve hayvan hastanelerini desteklemek,
    geliştirmek ve gerekli önlemleri almak, f) Yerel hayvan koruma
    gönüllülerinin müracaatlarını değerlendirmek, g) Hayvan sevgisi,
    korunması ve yaşatılması ile ilgili eğitici faaliyetler düzenlemek, h)
    Bu Kanuna göre çıkarılacak mevzuatla verilecek görevleri yapmak, İle
    görevli ve yükümlüdür.

    İKİNCİ BÖLÜM

    Denetim ve Hayvan Koruma Gönüllüleri

    Denetim

    MADDE 17.- Bu Kanun hükümlerine uyulup uyulmadığını denetleme yetkisi
    Bakanlığa aittir. Gerektiğinde bu yetki Bakanlıkça mahallin en büyük
    mülki amirine yetki devri suretiyle devredilebilir. Denetim
    elemanlarının nitelikleri ve denetime ilişkin usul ve esaslar ile kayıt
    ve izleme sistemi kurma, bildirim yükümlülüğü ile bunları verecekler
    hakkındaki usul ve esaslar Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle
    belirlenir. Yerel yönetimler, ev ve süs hayvanları ile sahipsiz
    hayvanların kayıt altına alınması ile ilgili işlemleri yapmakla
    yükümlüdürler.

    Yerel hayvan koruma görevlilerinin sorumlulukları

    MADDE 18.- Özellikle kedi ve köpekler gibi sahipsiz hayvanların kendi
    mekanlarında, bulundukları bölge ve mahallerde yaşamaları sorumluluğunu
    üstlenen gönüllü kişilere yerel hayvan koruma görevlisi adı verilir. Bu
    görevliler, hayvan koruma dernek ve vakıflarına üye ya da bu konuda
    faydalı hizmetler yapmış kişiler arasından il hayvan koruma kurulu
    tarafından her yıl için seçilir. Yerel hayvan koruma görevlileri görev
    anında belgelerini taşımak zorundadır ve bu belgelerin her yıl
    yenilenmesi gerekir. Olumsuz faaliyetleri tespit edilen kişilerin
    belgeleri iptal edilir. Yerel hayvan görevlilerinin görev ve
    sorumluluklarına, bu kişilere verilecek belgelere, bu belgelerin
    iptaline ve verilecek eğitime ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça
    çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. Yerel hayvan koruma görevlileri;
    bölge ve mahallerindeki, öncelikle köpekler ve kediler olmak üzere,
    sahipsiz hayvanların bakımları, aşılarının yapılması, aşılı hayvanların
    markalanması ve kayıtlarının tutulmasının sağlanması,
    kısırlaştırılması, saldırgan olanların eğitilmesi ve
    sahiplendirilmelerinin yapılması için yerel yönetimler tarafından
    kurulan hayvan bakımevlerine gönderilmesi gibi yapılan tüm faaliyetleri
    yerel yönetimler ile eşgüdümlü olarak yaparlar.

    ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

    Hayvanların Korunmasının Desteklenmesi

    Mali destek

    MADDE 19. - Ev ve süs hayvanlarının korunması amacıyla bakımevleri ve
    hastaneler kurmak; buralarda bakım, rehabilitasyon, aşılama ve
    kısırlaştırma gibi faaliyetleri yürütmek için, başta yerel yönetimler
    olmak üzere diğer ilgili kurum ve kuruluşlara Bakanlıkça uygun görülen
    miktarlarda mali destek sağlanır. Bu amaçla Bakanlık bütçesine gerekli
    ödenek konulur. Bu ödeneğin kullanımına ilişkin esas ve usuller, Maliye
    Bakanlığının olumlu görüşü alınmak suretiyle Bakanlıkça çıkarılacak
    yönetmelikle belirlenir.

    DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

    Diğer Hükümler

    Eğitici yayınlar

    MADDE 20.- Hayvanların korunması ve refahı amacıyla; yaygın ve örgün
    eğitime yönelik programların yapılması, radyo ve televizyon
    programlarında bu konuya yer verilmesi esastır. Türkiye Radyo ve
    Televizyon Kurumu ile özel televizyon kanallarına ait televizyon
    programlarında ayda en az iki saat, özel radyo kanallarının
    programlarında ise ayda en az yarım saat eğitici yayınların yapılması
    zorunludur. Bu yayınların %20sinin izlenme ve dinlenme oranı en yüksek
    saatlerde yapılması esastır. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu görev
    alanına giren hususlarda bu maddenin takibi ile yükümlüdür.

    [Linkleri görebilmek için üye olun veya giriş yapın.] kazaları

    MADDE 21. - Bir hayvana çarpan ve ona zarar veren sürücü, onu en yakın
    veteriner hekim ya da tedavi ünitesine götürmek veya götürülmesini
    sağlamak zorundadır.

    Hayvanat bahçeleri

    MADDE 22. - İşletme sahipleri ve belediyeler hayvanat bahçelerini,
    doğal yaşama ortamına en uygun şekilde tanzim etmekle ve ettirmekle
    yükümlüdürler. Hayvanat bahçelerinin kuruluşu ile çalışma usul ve
    esasları Tarım ve Köyişleri Bakanlığının görüşü alınmak suretiyle
    Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

    Yasak ve izinler

    MADDE 23. - Bu Kanun kapsamında olan ev ve süs hayvanlarının
    ticaretinin yapılması, ithalatı ve ihracatı ile her ne şekilde olursa
    olsun, ülkeden çıkarılması ve sokulması ile ilgili her türlü izin ve
    işlemlerde Bakanlığın görüşü alınmak kaydıyla Tarım ve Köyişleri
    Bakanlığı yetkilidir. Tarım ve Köyişleri Bakanlığının ilgili
    birimlerince, yıl içinde yapılan ithalat ve ihracat ile ilgili bilgiler
    Bakanlığa bildirilir. Koruma altına alma

    MADDE 24.- Bu Kanunun hayvanları korumaya yönelik hükümlerine aykırı
    hareket eden ve bu suretle bulundurduğu hayvanların bakımını ciddi
    şekilde ihmal eden ya da onlara ağrı, acı veya zarar veren kişilerin
    denetimle yetkili merci tarafından hayvan bulundurması yasaklanır ve
    hayvanlarına el konulur. Söz konusu hayvan yeniden sahiplendirilir ya
    da koruma altına alınır.

    DÖRDÜNCÜ KISIM

    Cezai Hükümler

    BİRİNCİ BÖLÜM

    İdari Para Cezası Verme Yetkisi, Cezalar, Ödeme Süresi, Tahsil ve İtiraz

    İdari para cezası verme yetkisi

    MADDE 25.- Bu Kanunda öngörülen idari para cezaları bu Kanunun 17 nci
    maddesinde belirtilen denetime yetkili merci tarafından verilir.

    İdari para cezalarına itiraz

    MADDE 26.- İdari para cezalarına karşı cezanın tebliği tarihinden
    itibaren onbeş gün içinde idare mahkemesine dava açılabilir. Davanın
    açılmış olması idarece verilen cezanın yerine getirilmesini durdurmaz.
    Bu konuda idare mahkemelerinin verdiği kararlar kesindir.

    İdari para cezalarının ödenme süresi ve tahsili

    MADDE 27.- İdari para cezalarının ödenme süresi cezanın tebliği tarihinden itibaren otuz gündür.

    Ceza vermeye yetkili merciler tarafından, Bakanlıkça bastırılan ve
    dağıtılan makbuz karşılığında verilen para cezaları, ilgilileri
    tarafından mahallin en büyük mal memurluğuna yatırılır. Yatırılan
    paranın %80i ilgili belediyeye takip eden ay içinde aktarılır. Bu para,
    tahsisi mahiyette olup amacı dışında kullanılamaz. Bu Kanuna göre
    verilecek idari para cezalarında kullanılacak makbuzların şekli,
    dağıtımı ve kontrolü ile ilgili esas ve usuller yönetmelikle
    belirlenir. Öngörülen süre içinde ödenmeyen para cezaları, gecikme
    zammı ile birlikte 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında
    Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

    Cezalar

    MADDE 28.- Bu Kanun hükümlerine aykırı davrananlara aşağıdaki cezalar verilir:

    a) 4 üncü maddenin (k) bendinin ikinci cümlesi hükmüne aykırı
    davrananlara, hayvan başına ikiyüzellimilyon lira idari para cezası. b)
    5 inci maddenin birinci, ikinci, üçüncü ve altıncı fıkralarında
    öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve
    yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara hayvan
    başına ellimilyon lira, yedinci fıkrasında öngörülen yükümlülük ve
    yasaklara uymayanlara hayvan başına yüzellimilyon lira idari para
    cezası. c) 6 ncı maddenin birinci fıkrasına aykırı hareket edenlere
    hayvan başına beşyüzmilyon lira idari para cezası. d) 7 nci maddede
    yazılan cerrahi amaçlı müdahaleler ile ilgili hükümlere aykırı
    davrananlara hayvan başına yüzellimilyon lira idari para cezası. e) 8
    inci maddenin birinci fıkrasında yazılı, bir hayvan neslini yok edecek
    müdahalede bulunanlara hayvan başına yedibuçukmilyar lira idari para
    cezası; ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarına uymayanlara hayvan
    başına birmilyar lira idari para cezası. f) 9 uncu maddede ve
    çıkarılacak yönetmeliklerinde belirtilen hususlara uymayanlara hayvan
    başına ikiyüzellimilyon lira; yetkisi olmadığı halde hayvan deneyi
    yapanlara hayvan başına birmilyar lira idari para cezası. g) 10 uncu
    maddede belirtilen hayvan ticareti izni almayanlara ve bu konudaki
    yasaklara ve yönetmelik hükümlerine aykırı davrananlara
    ikimilyarbeşyüzmilyon lira idari para cezası. h) 11 inci maddenin
    birinci fıkrasındaki eğitim ile ilgili yasaklara aykırı davrananlara
    birmilyarikiyüzellimilyon lira, ikinci fıkrasına aykırı davrananlara
    hayvan başına birmilyarikiyüzellimilyon lira idari para cezası. ı) 12
    nci maddenin birinci fıkrasına aykırı hareket edenlere hayvan başına
    beşyüzmilyon lira; ikinci fıkrasına aykırı hareket edenlere hayvan
    başına birmilyarikiyüzellimilyon lira idari para cezası. j) 13 üncü
    madde hükümlerine aykırı davrananlara, öldürülen hayvan başına
    beşyüzmilyon lira idari para cezası, aykırı davranışların işletmelerce
    gösterilmesi halinde öldürülen hayvan başına birmilyarikiyüzellimilyon
    lira idari para cezası. k) 14 üncü maddenin (a), (b), (c), (d), (e),
    (g), (h), (ı), (j) ve (k) bentlerine aykırı davrananlara
    ikiyüzellimilyon lira idari para cezası; (f) ve (l) bentlerine aykırı
    davrananlara hayvan başına ikimilyarbeşyüzmilyon lira idari para cezası
    verilir, kesilmiş ve canlı hayvanlara el konulur. l) RTÜKün takibi
    sonucunda 20 nci maddeye aykırı hareket ettiği tespit edilen ulusal
    radyo ve televizyon kurum ve kuruluşlarına maddenin ihlal edildiği her
    ay için beşmilyar lira idari para cezası. m) 21 inci maddeye aykırı
    hareket edenlere hayvan başına ikiyüzellimilyon lira idari para cezası.
    n) 22 nci maddeye uymayanlara, hayvanat bahçelerinde kötü şartlarda
    barındırdıkları hayvan başına altıyüzmilyon lira idari para cezası. o)
    23 üncü maddeye aykırı hareket edenlere hayvan başına
    ikimilyarbeşyüzmilyon lira idari para cezası. Bu maddenin (b) bendinde
    atıfta bulunulan 5 inci maddenin birinci, ikinci ve beşinci fıkraları
    ile (o) bendi dışında kalan fiillerin, veteriner hekim, veteriner
    sağlık teknisyeni, hayvan koruma gönüllüsü, hayvan koruma derneği
    üyeleri, hayvan koruma vakfı üyeleri, hayvan toplama, gözetim altına
    alma, bakma, koruma ile görevlendirilmiş olan kişilerce işlenmesi
    halinde verilecek ceza iki kat artırılarak uygulanır. Bu maddede yazılı
    idari para cezaları, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, o
    yıl için 4.1.1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer
    298 inci maddesi hükümleri uyarınca tespit ve ilan edilen yeniden
    değerleme oranında artırılarak uygulanır.

    BEŞİNCİ KISIM

    Çeşitli, Son ve Geçici Hükümler

    BİRİNCİ BÖLÜM

    Çeşitli Hükümler

    Birden fazla hükmün ihlali

    MADDE 29.- Bu Kanunda suç olarak öngörülen fiiller başka kanunlara göre
    de suç ise, en ağır cezayı gerektiren kanun hükümleri uygulanır.

    Fiili ile bu Kanunun birden fazla hükmünü ihlal edenlere daha ağır olan ceza verilir.

    Fiillerin tekrarı

    MADDE 30.- Bu Kanunda, ceza hükmü altına alınmış fiillerin tekrarı
    halinde para cezaları bir kat, daha fazla tekrarı halinde üç kat
    artırılarak verilir.



    İKİNCİ BÖLÜM

    Son ve Geçici Hükümler

    Saklı hükümler

    MADDE 31.- 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu, 3285 sayılı Hayvan Sağlığı
    ve Zabıtası Kanunu, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanunu ile 1380 sayılı Su
    Ürünleri Kanunu hükümleri saklıdır.

    GEÇİCİ MADDE 1.- Bu Kanunun 14 üncü maddesinin (l) bendinde belirtilen
    hayvanlardan, yurda bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sokulmuş
    olanların sahipleri; üç ay içerisinde hayvan koruma kurullarına
    bildirimde bulunarak bunları kayıt altına aldırmak; altı ay içerisinde
    kısırlaştırarak kısırlaştırıldıklarına ilişkin belgeleri il hayvan
    koruma kurullarına teslim etmek zorundadırlar.

    GEÇİCİ MADDE 2.- Bu Kanun gereğince çıkarılması gerekli bulunan
    yönetmelikler, Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl
    içinde hazırlanır.



    MADDE 32.- Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

    Yürütme

    MADDE 33.- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

      Forum Saati Cuma Haz. 22, 2018 10:47 pm